cyberświat wyszedł z formy czyli norma lub innego worka

Ech...
O obyczajach nie będzie, jako że temat ten występował ostatnio gdzie indziej
i, zgoła inaczej niż Czechowowski urzędnik, обрызгал wielu 
bez najmniejszych nawet wyrzutów sumienia.
Ani o tym nie, z oczywistych względów, że cyberżycie coraz częściej przegrywa
z realem, co powoduje, że blogerzy a to zatrudniają tygrysy
w charakterze ghostwriterów, a to piszą coraz rzadziej i z coraz mniej starannie skrywaną niechęcią, a to, w nosie mając (choć z żalem, musimy przyznać, że tym razem jak najbardziej słusznie, bo ile w końcu można karmić czytelniczą tłuszczę na własny koszt, jeśli nie wręcz sobą, mniejsza już
o dystalny charakter tej cyberspyży), że ktoś ich czyta i po coś, ostrzą osikowe kołki, żeby w końcu, w jakże upragnionej chwili, w jakimś ciemnym kącie wreszcie dopaść i ugodzić w samo serce swoje własne cyberdzienniczki, pamiętniczki
czy raptularze...
I za jakiś czas...
W całym cyberświecie...
Same się wyłącznie zostaną cyborgi, które dzień & noc, niestrudzenie...
Jak tylko one potrafią...
Urazy stóp może nastąpić każdego dnia wykonujemy naszą drogę przez nasze wysokie tempo życia: śpieszył się piętra biurowe, hustling wzdłuż chodników 
i próbuje pokonać kolejkę do biletu kolejowego. Możesz bandaż napięte kostkę 
lub płacić dość łatwo poprzez dokonywanie dostaw w torebce lub innego worka. 
To może pomóc w stabilizacji szkody, aż dojdziesz do lekarza.

Acknowledgments: podziękowania za tytuł dzisiejszego odcinka należą się,
w kolejności niealfabetycznej, Williamowi Shakespeare'owi,
o którym nie wiadomo na pewno, czy istniał i czym się zajmował
jeśli nie literaturą, królewiczowi duńskiemu Hamletowi
& Józefowi Paszkowskiemu.
Innych, w tym Klaudiusza, nie będziemy wymieniać.