szczerość za szczerość czyli niepowściągliwość

– Ale miało być bez sosu. Za sos dziękuję. No, chyba że przestali państwo rozrabiać ketchup deszczówką.
– Ketchup? Powiedziałam „ketchup”? – pomyślała niejaka be. lemon jeszcze
zanim skończyła wypowiadać ostatnie zdanie. Tonem, dodajmy
dla uspokojenia Ewentualnych Czytelników, ze wszech miar życzliwym
& pozbawionym choćby odrobiny złośliwości. W końcu, niejedną
(czyli nie jedną) pizzę z tego pieca jadła i zjadła ze smakiem w towarzystwie
i własnym, i cudzym (pozdrowienia dla Wszystkich go Dotrzymujących),
oraz zamierzała tę działalność kontynuować, nawet jeśli już
bez dawniejszego zapału, wznowiwszy ją właśnie po dłuższej przerwie.  
– Może dlatego, że też jest na „ka”. Też, bo chodziło mi o koncentrat. 
No i powiedziałam to, oczywiście, zupełnie nie wiadomo po co.
– Ketchup? Nie, ketchup to nie – odparł Nowy Kierowca-Dostawca, 
a w jego głosie pobrzmiewał namysł.  – Przecier, proszę pani.